عبدالله سالم البدریپترونیوز : آن چه در پی می آید سخنرانی، عبدالله سالم البدری، دبیر کل اوپک در دهمین نشست بین المللی نفت در پاریس است. این نشست روز پنجشنبه گذشته (13 فروردین) برگزار شد. مطلب پیش رو از سایت اوپک به فارسی برگردانده شده است.
به گزارش شانا در سخنرانی دبیر کل اوپک آمده است: مایلم از برگزار کنندگان این همایش مهم به دلیل فرصتی که برای سخنرانی در چنین جمع فرهیخته ای به من داده اند، تشکر کنم. از این که امروز در این نشست حضور دارم بسیار خوشحالم.
بحران مالی و اقتصادی جهان ابعاد جدیدی به خود می گیرد. اما ین بحران به کشورهای صنعتی و ثروتمند، که بحران از آنجا شروع شد، محدود نمی شود. بحران جاری همچنین کشورهای درحال توسعه را، که بسیاری از کشورهای تولید کننده نفت نیز جزو این گروه اند، به شدت تحت تاثیر قرار داده است.
با وجود اخبار پیوسته در مورد بسته های انگیزش اقتصادی و اجرای طرح های نجات در کشورهای صنعتی، شاخص های اقتصادی به طور روزافزونی نومید کننده تر می نمایند. ما با انتظارات فراوان به رهبران گروه 20 چشم دوخته ایم که ضروری است به منظور اعاده اعتماد به اوضاع اقتصادی اقدام های هماهنگ، فوری و روشنی اتخاذ کنند. این اقدام ها باید شامل وضع ضوابط مالی سختگیرانه باشد که نبود آن ها عامل اصلی مشکلات امروزی است.
اگر توجه خود را به طور خاص به صنعت نفت معطوف سازیم، می بینیم که بحران به میزان قابل ملاحظه ای تقاضای نفت را تحت تاثیر قرار داده است. رشد تقاضای جهانی نفت برای نخستین بار از اوایل دهه هشتاد، در سال 2008 کاهش یافت؛ این در حالی است که پیش بینی می شود تقاضای نفت برای سال 2009 حدود یک میلیون بشکه در روز کاهش یابد. این تجدید نظرها در کاهش تقاضا گویای بدتر شدن وضعیت اقتصاد جهانی و کاهش رشد تجارت جهانی است.
ما در اوپک در حال کار بر روی "دورنمای جهانی نفت در سال 2009" هستیم که در تابستان سال جاری منتشر خواهد شد. پیش بینی ما برای سال 2009 الزاما با پیش بینی سال 2008 متفاوت خواهد بود و نشان خواهد داد که وضعیت کنونی تا چه اندازه عرضه و تقاضای نفت را تحت تاثیر قرار داده است.
کشورهای عضو اوپک به منظور اعاده رونق به اقتصاد جهان و ایستادن آن بر پای خود بخش قابل ملاحظه ای از مسئولیت را بر عهده گرفته و همچنان که اکثر شما می دانید در نشست ماه مارس (اسفند) تولید را در سطح کنونی حفظ کردند. چنین تصمیمی در شرایطی اتخاذ شد که قیمت های نفت در بازار جهانی پایین بود و ظرفیت اضافی نفت خام در بازار جهانی پیوسته افزایش می یافت. اما هدف اوپک همچون همیشه ثبات طولانی مدت بازار نفت است.
زمانی که ما وضعیت صنعت نفت را در آینده بررسی می کنیم – که عنوان این نشست نیز است – باید به یاد داشته باشیم که مسائل کوتاه مدت، میان مدت و دراز مدت در هم تنیده اند. اگر ما مسائل کوتاه مدت و فوری را مورد توجه قرار دهیم این خود طی تنها چند سال به یک بن بست بالقوه منجر خواهد شد و از این رو است که نباید چشم خود را بر دورنماهای میان مدت و درازمدت ببندیم.
قیمت های نفت خواه بسیار بالا یا بسیار پایین به تولید کنندگان و نیز مصرف کنندگان زیان می زند. قیمت های بسیار بالای نفت در تابستان سال گذشته که ناشی از نبود مقررات کافی در بازارهای مالی بود – با وجود عرضه کافی نفت به بازار – برای ثبات دراز مدت بازار به همان اندازه مشکل ساز بود که بهای پایین نفت در شرایط کنونی مشکل ساز است.
همه ما می دانیم که سقوط قیمت های نفت از تابستان گذشته میزانی از آرامش کوتاه مدت را برای مصرف کنندگان به ارمغان آورده است. آن گونه که برخی نهادها پیش بینی کرده اند قیمت های امروزی نفت برای اقتصاد جهانی که با چالش روبه رو است، یک تریلیون دلار محرک اقتصادی فراهم می آورد. با وجود این، ما معتقدیم که این رقم بسیار بسیار بیشتر است. اگر شش ماهه دوم سال 2008 و سال 2009 را با هم در نظر بگیریم این رقم ممکن است به دو تریلیون دلار برسد و سهم اوپک از این میزان 800 میلیارد دلار خواهد بود. بعلاوه کل جهان حد اقل بخشی از این محرک ها را احساس می کند.
ما همه خواهان آنیم که اقتصاد جهانی هر چه سریع تر روی پای خود بیاستد اما همچنین باید این نکته را درک کنیم که آسایش کوتاه مدت همواره به دستاورد میان مدت و یا حتی درازمدت نمی انجامد.
در چهارمین سمینار بین المللی اوپک، دیدگاه ها در مورد درهم تنیده بودن منافع کوتاه مدت، میان مدت و درازمدت به یکدیگر نزدیک شدند.
بهای کنونی نفت حرکت سرمایه گذاری در صنعت نفت را دچار وقفه می کند – حرکتی که برای ادامه تحقیق و توسعه و دلگرم کردن سرمایه های انسانی جدید و نیز برای توسعه ظرفیت تولید به منظور تامین تقاضای آینده بسیار حیاتی است.
اگر چه کشورهای عضو اوپک به سرمایه گذاری ادامه می دهند، اما تا کنون شماری از پروژه ها را که قرار بود فعالیت آن ها در دهه آینده آغاز شود، به تعویق انداخته اند. همچنین بسیاری از پروژه های نفتی حاشیه ای، متعارف و غیرمتعارف در خارج از کشورهای عضو اوپک به تاخیر افتاده و یا به طور کلی لغو شده اند.
این همه بدان معناست که به طور بالقوه باید در انتظار کمبود گسترده ای بود که می تواند در زمینه عرضه رخ دهد. اما در خواست از تولید کنندگان برای ادامه سرمایه گذاری در شرایطی که اوضاع اقتصادی بدتر می شود با منطق بنیادین اقتصاد در تعارض است و من مطمئن هستم که بسیاری از رهبران بنگاه ها و شرکت هایی که در نشست امروز حضور دارند، این دیدگاه را تایید می کنند.
قیمت های معقول و باثبات نفت برای تشویق سرمایه گذاری های گسترده در بخش های گوناگون انرژی ضرورت دارد.
ما ازبحث های سالمی که در درون صنعت نفت در مورد عرضه انرژی جهانی صورت می گیرد استقبال می کنیم، زیرا ضرورت توسعه دیگر اشکال انرژی را برای تامین نیاز فزاینده جهان به سوخت در دهه های آینده به رسمیت می شناسیم. اما ما همچنین خواستار سیاست های انرژی شفاف، غیر تبعیض آمیز و واقعگرایانه هستیم تا بتوانیم در زمینه سرمایه گذاری تصمیم های آگاهانه ای بگیریم. ضروری است بهبود آینده کره زمین به منظور تامین نفع همه بشریت باشد و نه سیاست هایی که هدف آن پیشبرد برنامه های سیاسی معینی است.
سیاست های نا مشخص نوسان ها را افزایش می دهد و بر ابهام ها می افزاید. این نکته در سناریوهایی که توسط دبیرخانه اوپک ارائه شده، آشکار است. سال گذشته گزارش ما در باره "دورنمای جهانی نفت" نشان داد که تا سال 2020 میزان نفت خام مورد نیاز از اوپک بین 29 میلیون و 38 میلیون بشکه در روز خواهد بود. از نقطه نظر پولی تفاوت کمترین و بیشترین میزان نیازهای سرمایه گذاری در بخش بالادستی کشورهای عضو اوپک در شرایط واقعی در مجموع بیش از 300 میلیارد دلار خواهد بود. این در حالی است که وضعیت اقتصادی کنونی بر دامنه ابهام ها افزوده است.
با وجود این ابهام ها، این هم رایی گسترده به قوت خود باقی است که سوخت های فسیلی همچنان بیشترین بخش نیازهای انرژی جهان را در آینده قابل پیش بینی تامین خواهند کرد و این دقیقا به دلیل تداوم اهمیت نفت است که ما برای ادامه حرکت باید به تکنولوژی چشم بدوزیم.
بسیاری از کشورهای عضو اوپک سخت در تلاشند تا کارایی و قابلیت های زیست محیطی سوخت های فسیلی را افزایش دهند. در این ارتباط نگرش "مهار و ذخیره سازی دی اکسید کربن" (سی سی اس) توان بالقوه فراوانی دارد و راه حلی را ارائه می دهد که بر مبنای بازی برد – برد استوار است. اوپک از این که در محور این رهیافت جدید قرار داشته باشد، به خود می بالد. اما ما نه می توانیم و نه باید به تنهایی اقدام کنیم. مهار و ذخیره سازی دی اکسید کربن باید به سرعت جنبه تجاری یابد – کشورهای توسعه یافته با توجه به مسئولیت تاریخی و توانمندی های مالی و تکنولوژیک خود باید در این زمینه و به طور کلی در تلاش برای کاهش گازهای گلخانه ای نقش پیشرو داشته باشند.
مایلم با تکرار سه نکته بحث را به پایان برم.
نخست این که سوخت های فسیلی در آینده قابل پیش بینی کانون تامین نیازهای انرژی جهانی خواهند بود.
دوم این که دیدگاه ها در باره لزوم بهای عادلانه، واقعی و باثبات برای نفت به یکدیگر نزدیک می شوند. این اعتقاد در حال شکل گیری است که به منظور جلوگیری از تکرار نوسان های شدید قیمت نفت که بهبود وضعیت اقتصاد جهان را متوقف خواهد کرد، و نیز به منظور تشویق تولید کنندگان به سرمایه گذاری در ظرفیت های جدید، تکنولوژی های جدید و فراتر ازهمه جذب و حفظ نیروی کار، وجود قیمت های عادلانه، واقعی و با ثبات جنبه حیاتی دارد.
سوم این که حمایت از محیط زیست باید مبتنی بر بهبود وضعیت محیط زیست برای نسل های آینده باشد و نه بر پایه پیشبرد برنامه های سیاسی مشخص. از این رو ما به دستور جلسه های روشن، شفاف و غیرتبعیض آمیز نیازمندیم.
